Tao Khua

April 12, 2005

Mei Ling khia apartment teh lak lao. Wa, Ah Peng ka Ah Lun ki cher yi lim kopi.

Ah Peng : “Mei Ling, lu eh unit sibeh sui ler.”

Mei Ling : “Wah, thank you leh ehehhe, wa ah bu jin kiang sueh chu eh. Tak kang zhar ki tiok sau thor ka, sueh jit eh sueh hit eh. Wa simik pun bien zhor eh ler.”

Ah Lun : “Oh, anneh kuan lu eh ang sibeh than tiok ler. Bien zhor chu lai kang”

Mei Ling : “Wah ah bueh kau yin lah! Wa ah bu boh su ka chut mng. Buey bak buey cai wa settle eh lo.”

Ah Lun : “Si lah, lu ai lao lang kheh kia lai kia ki ma kang kor.”

Mei Ling : “Si loh. Ah bu kong yi ti chu exercise tio kao liao.”

Limpeh : “Eh, lu khua tui bin!”

Ah Peng : “Simik ler?”

Limpeh : “Wu cha bo wua sa! Boh kam curtain! Wooh”

Ah Lun : “Har? Anneh hng lu pun khua wu ah. Lu tokong ler.”

Limpeh : “Limpeh wu sensor eh ma. Radar kao peh kao bu wa tio eh zai wu loh bang kakaka.”

Ah Peng : “Lubang hahahaha.”

Mei Ling : “Wei, lu nang sioh sim ah. Mai hor yi khua tiok.”

Ah Lun : “Lu wu telescope boh.”

Mei Ling : “Wah! Ai anneh kuan meh?”

Ah Peng : “Wei wa eh binoculars ko ti lu eh chu ler. Hehehe, ki giak, eh sai boh?”

Mei Ling : “Ok ok ok.”